MASA KRYTYCZNA #3

MASA KRYTYCZNA #3
08 08 ---21 08 2025 PLENUM Dawna Stocznia Gdańska
kurator Grzegorz Klaman
współpraca kuratorska Piotr Mosur
Po raz trzeci prezentujemy wystawę młodej generacji artystów mających krytyczne spojrzenie na rzeczywistość. Postawy zaangażowane w sztuce wymagają odwagi i determinacji są niejednokrotnie kosztowne społecznie i politycznie dla twórców, muszą bowiem liczyć się z cenzurą wszelkiej maści z wielu stron sceny politycznej. Postawa krytyczna nie wybiera jednej opcji politycznej i jednej skali wartości moralnych czy religijnych, zatem jest skierowana na każdy aspekt otaczającej nas rzeczywistości. Jest bezcennym narzędziem aktywnego udziału w życiu społecznym i współtworzeniu otwartegona nią spojrzenia, wymaga też odwagi tych, którzy ją wspierają i prezentują oraz tych, którzy w niej świadomie pragną uczestniczyć. Jest poszerzaniem pola kultury, języka form wyrazu artystycznego i budowy tolerancji. Status sztuki krytycznej pozwala jej przekraczać lub co najmniej naruszać granice przyzwyczajeń, norm estetycznych i formalnych ograniczeń takzwanego dzieła sztuki, jednocześnie kierując wysiłek w stronę potencjalnego odbiorcy, przekonania go do współuczestnictwa w doświadczaniu nowego.

Multidyscyplinarność to język wypowiedzi adekwatny do złożoności obecnych na wystawie wątków i prezentowanych treści także w sferze nowych technologii-nowego obrazowania stawiających przed młodym pokoleniem nowe zaskakujące wyzwania.

Głównym celem tego projektu jest zbudowanie zaufania do radykalnego gestu artysty, przygotowanie odbiorcy do zrozumienia intencji twórcy i funkcji sztuki współczesnej w kształtowaniu naszej świadomości. Przywołam myśl Serge`a Daneya o relacji obrazu do wizualności; "(...) według niego wizualność wyklucza widzenie jako twórczy dystans, wytwarza spektakl w pełni nasycony i w zasadzie obojętny wobec spojrzenia widza. Dlatego we współczesnej kulturze (...)"nasze oczy są wciąż do czegoś nakłaniane, ale nic nie widzimy";/Daney/. Obraz jest natomiast tym, co może jeszcze;"niekiedy dziurawić wizualność" zawierając w sobie puste miejsce, dystans pękniecie, które otwiera przestrzeń doświadczenia./Mościcki/ Utowarowione widzenie odbija się od gładkiej powierzchni wizualności wszystkiego, szukamy obrazów wolnych od efektownego zawłaszczenia, złożonych i wewnętrznie krytycznych dających nam miejsce na naszą
obecność.

Serge Daney, Du visuel au visage, [in] Mościcki Paweł, My tez mamy już przeszłość, p. 61

Mościcki Paweł, My tez mamy już przeszłość, Guy Debord i historia jako pole bitwy, Bęc Zmiana Warszawa 2015