JEDNYM CIĘCIEM / Paweł Krzysztof Kasprzak

Projekt JEDNYM CIĘCIEM przedstawia osobowości młodego pokolenia artystów wyróżniających się krytyczną postawą wobec rzeczywistości kapitalizmu kognitywnego, aktywnością przepracowującą postulat sztuki stosowanej i skutecznej społecznie. Dekompozycja postulatów awangardowych ich wyczerpanie wymaga podjęcia wysiłku w celu wymapowania i odświeżenia pola sztuki. Postawy te to reakcja i odmienny ruch podmiotu artystycznego pomiędzy autonomią sztuki a sztuką jako narzędziem władzy-wiedzy w polu wszechogarniającej konsumpcji. Idąc za myślą Bruno Latoura rezygnacji z tradycyjnego podziału na fakty i wartości, tak ulokowana aktywność /praktyka artystyczna/ zawsze jest polem eksperymentu. Uważamy, że apolityczność i neutralność jest jedynie
efektownym pozorem ponieważ „upolitycznienie odnosi się do samego faktu wynalezienia tej nieredukowalnej różnicy (miedzy faktami a wartościami)” jest pozorem dlatego, że tak naprawdę sztuka zajmuje się kwestiami pozornie obojętnymi czy neutralnymi a odnosi się w istocie do faktu podziału ról miedzy zasobami polityczności wobec pola re-produkowania i zawłaszczania jako istoty kapitalizmu kognitywnego /Latour/. Odnawiamy w nieustannym wysiłku relacje samego imperatywudziałania osoby artystycznej w pęknięciu realności w kierunku kolejnej rekonfiguracji. Jednym cięciemodsłaniamy jedną warstwę fermentującego kompostu.

Grzegorz Klaman

Pomnik upadku  readymade/instalacja site-specific, złożona ze zużytych rękawic roboczych oraz skrzynek transportowych. Forma anty-pomnikowa, w której dwa rodzaje obiektów najbardziej bezpośrednio związanych z fizycznością pracy robotnika, zaczynają przybierać strukturalne cechy monumentu. Przez swój kontekst podkreślają cechy zjawiska alienacji. Plastikowe skrzynki transportowe/magazynowe obecnie są wykorzystywane przede wszystkim w magazynach wysyłkowych pokroju Zalando, Amazona czy Rossmanna - miejscach w których robotnik nie ma już żadnego wkładu w aspekt twórczy/produkcyjny. Miejscach, w których mają już tylko zastąpić pracę maszyny, z perspektywy kapitalisty - pozostając od niej tańszym.

W osi moich zainteresowań jest zjawisko przemocy. Szukam jej przejawów i badam czynniki występowania. Jest jej obserwatorem, antropologiem i komentatorem. Krytycznie oceniam jej przejawy szczególnie skupiając się na przestrzeni systemowej, kulturowej i społeczno-politycznej.  Nie uważam się za artystę, pomimo wykorzystywania praktyk artystycznych – korzystam z nich jako robotnik sztuki. Desakralizuje przestrzenie galerii sztuki wprowadzając do nich zepchnięty na artystyczny margines motyw pracy.

Paweł Krzysztof Kasprzak