PO CO KOMU TA SZTUKA ? KOLEKCJA NIEMOŻLIWA/ FRANTISEK KOWOLOWSKI
KOLEKCJA NIEMOŻLIWA
PO CO KOMU TA SZTUKA? Francisek Kowolowski
19.09.2026 godz. 17.00
Kolejna edycja projektu ,który rozpoczelismy w riku 2025 ,projekt polega na cyklu spotkań ( 4 spotkania) ,które odbędą się w ARTLab Wyspa na Wyspie Sobieszewskiej , gdzie fundacja prowadzi otwartą pracownię i rezydencję dla artystów.
Każde spotkanie będzie się odbywało w oparciu o wystawione jedno dzieło z kolekcji Fundacji Wyspa Progress w przestrzeni ArtLabu , które to będzie punktem wyjścia do szerszego spojrzenia na danego autora i sztukę współczesną .
Fundacja Wyspa Progress zbiera prace artystów od 1995 roku, jej pierwsza spektakularna prezentacja „Kolekcja Sztuki Współczesnej na 1000‐lecie Gdańska” odbyła się w 1997 roku. Od tej pory kolekcja rozwija się dzięki darom artystów, bez publicznego wsparcia i poza systemem
regionalnych kolekcji sztuki współczesnej. To także kolejny wymiar jej „niemożliwości”. Kolekcja funkcjonuje poprzez kontakt z odbiorcą, najlepiej z odbiorcą świadomym i ciekawym nowych doznań, aby uzyskać taki efekt konieczne jest spotkanie odbiorcy z kompetentną i
przystępną informacją na temat dzieła. Cykl wydarzeń ‐ spotkań z jednym dziełem i jego autorem proponuje Fundacja Wyspa Progress w miejscu zdeponowania kolekcji w ART Lab Wyspa.
Projekt obejmie w 2026 roku 4 spotkania .
Projekt Františka Kowolowskiego (1967) „Area Code ” działa w wizualnym aspekcie ideologicznym z tymczasową formą (tzw. tymczasowe obumieranie) niedoskonałych rzeczy w już zaprojektowanym schemacie przestrzennym. Są to źródła informacji w relacjach społeczno-krytycznych, społecznych, artystycznych i osobistych lub intymnych, zachodzących w systemach przestrzennych i ich kodach. Kod jest receptą, zgodnie z którą informacja jest przekształcana w inną reprezentację w celu jej transmisji lub zapisu.
Informacja – technologia – idee – entropia wielkiej historii nowoczesności, wieży Tatlina, eksploracja, analiza, akumulacja, rearanżacja, dotykanie nierzeczywistości, oscyluje w iluzji hiperrzeczywistości, zapośredniczonym modelu wiedzy bez rzeczywistego obiektu eksploracji, bez konieczności ontologicznej.
Osobiste historie można również postrzegać jako system. Jest to pewien wysiłek krytycznej oceny informacji „od wewnątrz”, ponieważ misja jest już dziś niejasna. Intymność obiektów w instalacji tworzy napięcie. Może być „Archeologia” rzeczy znalezionych lub wciąż funkcjonalnych. Skupisko rzeczywistości w układzie przestrzennym mówi o możliwej wzajemnej wymianie informacji i ich możliwych zmianach – entropii. Obiekt jest potencjalnym źródłem idei – jest niekończącą się grą swojego zanikania i funkcji.
František Kowolowski (* 1967) studiował w Pracowni Malarstwa Jana Tarasina i Ryszarda Winiarskiego na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Specjalizuje się w malarstwie, performansie, instalacji, wideo i fotografii. W swojej pracy wykorzystuje także doświadczenia zza kulis działań artystycznych. Zajmuje się przemijaniem, artystycznym recyklingiem, łączeniem rzeczy z określonym miejscem i manipulowaniem jej znaczeniem w danym kontekście. Polaczony jest głównie ze scena ostrawska, która charakteryzuje się specyficzną formą artystycznej subwersji i ironii. Bada możliwości własnego fizycznego zaangażowania artysty. Oprócz samej pracy intensywnie angażuje się również w działalność kuratorską. Pracował w Morawskiej Galerii w Brnie, w Galerii Młodych czy w Galerii G99 w Brnie. Prowadzi pracownie Malarstwa II na Wydziale Sztuki Uniwersytetu w Ostrawie oraz jako nauczyciel zewnętrzny na Wydziale Sztuk Pięknych w Brnie. Jest także autorem wielu międzynarodowych projektów kuratorskich, m.in. w MNAC w Bukareszcie, czy w Galerii Arsenał w Białymstoku.
