NATURA +# 8 NIć arche-litu

NATURA+ #8 Nić arche-litu
13-21 września 2025
ARTLab Wyspa Fundacja Wyspa Progress
Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Wydział Rzeźby i Intermediów
Koncepcja i prowadzenie: Prof. Grzegorz Klaman
opieka asystencka: dr Piotr Mosur
Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Katedra Intermediów Pracownia Działań Transdyscyplinarnych
osoby studenckie:
1. Franciszek Kierzkowski
2. Daria Piankowska
3. Oliwia Gapińska
4. Agata Okrój
5. Pola Sztuk
6. Zuzanna Ziarnik
7. Julia Krasicka-Mazur
8. Andrzej Habas
9. Ambroży Femiak
10. Jagoda Rojewska
Mobilny BIO Lab oraz opieka naukowa: prof. Katarzyna Jankowska
Politechnika Gdańska Katedra Technologii w Inżynierii Środowiska
 Emilia Bączkowska Robert Latowski Kinga Przychodna Magda Murawa Natalia Dudzińska Karolina Skonieczna Cezery Strugliński Barbara Janiszewska Mateusz Gołębiewski
Gość warsztatów: Dominika Kulczyńska doktorantka z Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu
Specjalna prezentacja prac Jarka Lustycha w ramach "Po co komu ta sztuka"

W ekognostyckim arche-licie dychotomie dobra i zła, potrzeby i pożądania, Natury i kultury, ludzi i nieludzi, życia i nieżycia, ja i nie ja, obecności i nieobecności, czegoś i niczego przestają obowiązywać. waham się przy stwierdzeniu" całkowitego ich braku". To Nietzscheańska formuła , która próbuje raz na zawsze wyznaczyć postęp, podobnie jak chora z tego powodu nowoczesność. Arche-lit nie podlega pod czas linearny, ponieważ dotyczy zarówno tego, co
jest teraz; jak i tego, co było;kiedyś /Morton/
Arche-lit to pierwotne nie usuwalne pokrewieństwo ludzi i nie-ludzi, które przetrwało neolityczną rewolucję i nie zostało zatarte przez nowoczesność. To zanurzone w rozmyciu Antropocenu wzory z trudem rozpoznawalne zaszyte w DNA bakterii i wirusów, przejawiające się na wiele paradoksalnych dziwnych sposobów. Odkrywanie i śledzenie tych wzorów to podstawa orientacji w środowisku gdzie obecność tych mnogich organizmów doskonale zorganizowanych pozwala nam ludziom przetrwać. Na nowo i nieustannie widzimy i próbujemy nazywać rzeczy wokół nas. Morton wskazuje na meta język za pomocą
którego możemy próbować ująć rzeczy a one posiadają niewidzialną szczelinę "której nie ma nigdzie w czasoprzestrzeni: mogę ją myśleć ale nie mogę jej dotknąć". To jest szczelina pomiędzy tym czym rzeczy są a tym w jaki sposób się nam jawią. Pozwólmy arche-litycznemu
nonsensowi świadomie wyartykułować dziwność.
Grzegorz Klaman